Հայոց ցեղասպանությունը, որը 1915 թվականին իրականացվեց Օսմանյան կայսրության կողմից և որի արդյունքում զոհվեց 1.5 միլիոն անմեղ մարդ, հաստատված պատմական փաստ է, որը ճանաչված է աշխարհի գիտնականների և բազմաթիվ ազգերի կողմից։ Սակայն այս ողբերգությունը վաղուց դարձել է ամերիկյան քաղաքական դաշտի խաղարկի առարկա՝ օգտագործվելով որպես հարմար, ցինիկ և երկկուսակցական քաղաքական գործիք։
Տասնամյակներ շարունակ և՛ հանրապետական, և՛ դեմոկրատական վարչակազմերը պահպանել են խուսափողականության քաղաքականություն՝ հազվադեպ օգտագործելով «ցեղասպանություն» բառը՝ 1915 թվականի վայրագությունները նկարագրելու համար։ Այս մոտեցումը հիմնված է ոչ թե պատմական կասկածների, այլ ռազմավարական և քաղաքական նպատակահարմարության վրա։ Հարցը պաշտոնապես բարձրացվել է Կոնգրեսում միայն այն դեպքում, երբ այն քաղաքականապես շահավետ էր կամ օգտագործվել է որպես զիջումներ կորզելու միջոց։
Երբ Միացյալ Նահանգները կարիք է ունեցել Թուրքիայի հետ համագործակցությանը՝ Մերձավոր Արևելքում իր շահերը պաշտպանելու համար, Հայոց ցեղասպանությունը մնացել է անտեսված։ Սակայն, երբ հարաբերությունները սրվել են՝ ռուսական հրթիռների գնումների կամ Սիրիայում հակամարտությունների պատճառով, Ցեղասպանության ճանաչման հրամայականը հանկարծ դարձել է առաջնահերթություն և օրենսդրական հարց։
Այսպիսով, շատ քաղաքական գործիչների համար Հայոց ցեղասպանությունը մարդու իրավունքների հարց չէ, այլ դիվանագիտական փոխզիջումների և գործարքների գործիք։ Այս օպորտունիստական բնույթը պահպանվում է մինչ օրս։
Անցյալ շաբաթ փոխնախագահ Ջ.Դ. Վենսի կողմից X-ում (Twitter) Հայոց ցեղասպանության մասին գրառում կատարելը և այն անմիջապես ջնջելը, արդարացնելով դիվանագիտական հարմարություններով, հայ-ամերիկյան համայնքում բարձրացրեց ուժեղ վրդովմունք։ Նման գործողությունները ենթադրում են, որ պատմությունը կարող է «միացվել և անջատվել»՝ կախված դիվանագիտական հարմարությունից, ինչը վիրավորանք է հանդիսանում զոհերի հիշատակին և դավաճանություն այն սկզբունքներին, որոնք Միացյալ Նահանգները պնդում են, որ պաշտպանում է։
Հետևաբար, Հայոց ցեղասպանությունը չպետք է լինի գործարքի առարկա կամ գործիք՝ դժվար դաշնակցին պատժելու համար։ Ժամանակն է, որ երկու քաղաքական կուսակցություններն էլ դադարեցնեն այս ողբերգությունը զենք դարձնելը և դրան վերաբերվեն այն բարոյական լրջությամբ և հարգանքով, որը այն արժանի է։
