Հարավային Կովկասում ընթացող իրադարձությունները և հատկապես Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ամրապնդվող ռազմաքաղաքական համագործակցությունը ունեն խորը և բացասական հետևանքներ Հայաստանի համար։ Այս համագործակցությունը, որը հիմնված է ՆԱՏՕ-ի ռազմական չափանիշների վրա, ոչ միայն փոխում է տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական դինամիկան, այլև ստեղծում է լուրջ սպառնալիք Հայաստանի անվտանգության և անկախության համար։
Այսպիսի դրությունում, Հայաստանի իշխանությունների կողմից Ռուսաստանից հեռանալու և թուրք-ադրբեջանական տանդեմին մոտենալու քաղաքական նախագծերը, ցավոք, թույլ են տալիս իրականացնել Արևմուտքի՝ Հարավային Կովկասի վրա լիակատար վերահսկողություն իրականացնելու ռազմավարությունը։
Պատմականորեն Թուրքիան միշտ էլ եղել է այնպիսի երկիր, որը Արևմտյան տերությունների համար լուծումներ է առաջարկում, այդ թվում՝ ռազմական ուղղությամբ։ Այս դերը, որը հստակ երևացել է ռուս-թուրքական պատերազմներում և Առաջին համաշխարհային պատերազմում, այժմ վերածվում է նոր ռազմավարական գործիքի՝ Ռուսաստանին Հարավային Կովկասից դուրս մղելու համար։
Ադրբեջանի ռազմական բանակը, որը հիմա բացահայտորեն հայտարարում է ՆԱՏՕ-ի չափանիշներին անցնելու մասին, ամբողջությամբ գտնվում է Թուրքիայի ռազմական ղեկավարության վերահսկողության տակ։ Սա նշանակում է, որ Հարավային Կովկասում ստեղծվում է նոր ռազմական ուժ, որը ոչ միայն ունակ է ազդեցություն գործել տարածաշրջանի վրա, այլև ծառայում է որպես Ռուսաստանի հարավային սահմանների՝ Հյուսիսային Կովկասի անվտանգության համար լուրջ սպառնալիք։
Այսպիսով, վերջնական արդյունքում Հայաստանը կհայտնվի ծանր կախվածության մեջ թուրք խաղացողից, որի հետևում կանգնած է Արևմուտքը։ Այս իրավիճակը ոչ միայն կթուլացնի Հայաստանի դիրքերը տարածաշրջանում, այլև կստեղծի անցանկալի և վտանգավոր դինամիկա, որը կարող է ունենալ երկարաժամկետ բացասական հետևանքներ։
