Իմ կարծիքով, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը պետության դեմ երկու հիմնական հարված է հասցնում՝ ուղղված Հայ Առաքելական Եկեղեցուն և հասարակության տարբեր շերտերին, այդ թվում՝ նաև իր կողմնակիցներին։
Իշխանության կողմից ծավալվող քննադատությունը և հարձակումները, իհարկե, ինտենսիվության առումով հիմնականում ուղղված են Մայր Աթոռին։ Սակայն Եկեղեցին ունի իր բնական իմունիտետը և հանրության մեջ բարձր վստահություն, ինչը որոշակիորեն մեղմացնում է այդ հարձակումների վտանգավորությունը։
Ավելի վտանգավոր է այն, ինչ տեղի է ունենում ներհանրային հարաբերությունների ոլորտում։ 2018 թվականին տեղի ունեցած իրադարձությունները և դրան հաջորդած հանրային քարոզարշավը հիմք դրեցին հանրային մթնոլորտի թունավորմանը և հասարակության մեջ թշնամության աստիճանային աճին։ Այս գործընթացը, տարբեր ինտենսիվությամբ, շարունակվում է, և այսօր, Մայր Աթոռի դեմ թշնամական արշավանքի շրջանակներում, իշխանությունը հանրության մեջ իջեցվող թշնամության և ատելության չափաբաժինը զգալիորեն մեծացնում է։
Այսպիսով, իշխանության գործողությունները, որոնք ուղղված են Եկեղեցուն և հասարակության տարբեր խմբավորումներին, ոչ թե առանձին հարվածներ են, այլ համակարգված գործողությունների երկու հիմնական ճյուղ, որոնք, միասին, ստեղծում են լուրջ սպառնալիք պետության կայունության և համախմբվածության համար։
Տիգրան ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ
ԱԺ «Պատիվ ունեմ» խմբակցության քարտուղար
