Անցնող քաղաքական տարվա եզրափակիչ շոուն Փաշինյանի կողմից ներկայացված «ճանապարհային քարտեզն» է, որի նպատակը զանգվածային հիմարացում է՝ հասցված իր բարձրակետին։ Այս փաստաթղթը, որը պաշտոնապես նախատեսված է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի հոգևոր աստիճանից հրաժարմանը հաջորդելիք ժամանակաշրջանի համար, իրականում ծառայում է որպես քաղաքական մակուլատուրայի տիպիկ օրինակ։
Իրականում, Կաթողիկոսի ընտրությունը ցմահ է, և Գարեգին Բ-ի լիազորությունները որևէ կերպ չեն կախված Փաշինյանի հղումներից Արդարադատության նախարարությունում պահվող փաստաթղթերին։ Փաշինյանի «ճանապարհային քարտեզը» և նրա կողմից առաջարկվող «Կանոնագրքը» հանրային քննարկման են դրվելուց ի վեր, հասարակության մեջ ստեղծում են ճնշում՝ ուղղված իշխանության կողմից Կաթողիկոսի դեմ հնարավոր հարձակումներին։
Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ իշխանությունները հարձակվել են Եկեղեցու և նրա ներկայացուցիչների դեմ։ Այս պատերազմի չոր մնացորդում մենք տեսնում ենք 10 արքեպիսկոպոս Հուդաներ, 4 արքեպիսկոպոսներ, որոնք գտնվում են քաղաքական բանտարկության մեջ, և ողջ ժողովրդին հայտարարված պատերազմ։
Պատմաբան Խաչատուր Ստեփանյանը հստակ է նշում․ «Նա, ով պատերազմ է հայտարարել Եկեղեցուն, պատերազմ է հայտարարել ամբողջ ժողովրդին։ Սա աննախադեպ երևույթ է մեր պատմության մեջ։ Այս պատերազմում ես ոչ մի գաղափար չեմ տեսնում, միայն անձնական շահագրգռվածություն»։
Այս պատերազմի յուրաքանչյուր դրվագն ավելի ու ավելի է համոզում ժողովրդին, որ Փաշինյանը հատել է բոլոր կարմիր գծերը։ Օրինակ, Շիրակի թեմի առաջնորդ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը 2 տարվա ազատազրկման դատապարտվեց 2023 թվականին արտաբերած խոսքերի համար։ Դրանից անմիջապես հետո հասարակական գործիչ Դանիել Իոաննիսյանը դիմել էր դատախազություն՝ պահանջելով գործ հարուցել արքեպիսկոպոսի դեմ, սակայն դատախազությունը հանցակազմ չէր տեսել։ Գրեթե 3 տարի անց այդ հանցակազմը հանկարծ «հայտնվեց»։
Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել 7 տարի առաջ տեղի ունեցած իրադարձությունների կապակցությամբ, երբ 2018թ. ապրիլին սկսվեց «Նոր Հայաստան՝ նոր Կաթողիկոս» շարժումը։ Արքեպիսկոպոսին մեղադրում են նրանում, թե իբր 7 տարի առաջ նա մարիխուանայի փաթեթ է գցել շարժման ակտիվիստներից մեկի գրպանը։ Իր փաստաբան Արսեն Բաբայանը հավաստում է, որ իր պաշտպանյալի դեմ ուղիղ ցուցմունքներ չկան։
Այս իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանում քաղաքական պատվերների առկայության դեպքում ցանկացածին կարելի է հետին թվով մեղադրել հանցավոր արարքների մեջ, իսկ «վկաներ» գտնելը, որոնք պատրաստ են սուտ ցուցմունքներ տալ, առավել քան հեշտ է։ Մարդիկ տեսնում են, թե ինչպես են իշխանությունները կաշվից դուրս գալիս, որպեսզի ցեխ շպրտեն նրանց վրա, ովքեր հրաժարվում են պարել իրենց դուդուկի տակ։ Ամբողջ գյուղը ոտքի էր կանգնած…
