Իրանում ընթացող ցույցերը, որոնք, ըստ տեղեկությունների, արտաքին ուժերի կողմից օգտագործվում են երկրի կայունությանը խաթարելու նպատակով, ստեղծում են անվտանգության նոր մարտահրավերներ։ Ինքնահռչակ իշխանությունները փորձում են կանխել իրադարձությունների զարգացումը, սակայն իրավիճակը շարունակում է լարված մնալ։
Միաժամանակ, Սիրիայի հյուսիսում, որտեղ բնակվում է մի քանի տասնյակ հազար հայ, կառավարական ուժերը թուրքական աջակցությամբ իրականացնում են ռազմական գործողություններ՝ ուղղված քրդական շրջանների նկատմամբ։ Այս գործողությունների հնարավոր հետևանքները, որոնք կարող են հանգեցնել նոր հակամարտությունների և տեղահանությունների, ստեղծում են անհանգստություն հայ համայնքի շուրջ։
Թուրքիայում Էրդողանի ժառանգի համար պայքարը, թևակոխելով նոր փուլ, ազդում է ոչ միայն ներքին քաղաքականության, այլև երկրի արտաքին քաղաքականության վրա՝ ավելացնելով տարածաշրջանում լարվածության մակարդակը։ ԱՄՆ-ի ռազմաքաղաքական ղեկավարության կողմից հայտարարված «վենեսուելական գործողությունը» միջազգային հարաբերություններում ռեալիզմի գերակայության մասին հայտարարությունն էլ ավելի է խորացնում միջազգային քաղաքականության անկանխատեսելիությունը և մեծացնում տարածաշրջանային զինված բախումների հավանականությունը։
Այս իրադարձությունների համատեքստում հատկապես մտահոգություն է առաջացնում Ադրբեջանի կողմից ռազմամթերքով բեռնված օդանավերի հերթական խմբաքանակների ժամանումը։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի վերջին ելույթներում Հայաստանը կրկին որակվում է «թշնամի», իսկ սահմանային հարցը ներկայացվում է որպես «պայմանական»՝ մինչև Ադրբեջանի կողմից դրա ճանաչումը։ Այս հայտարարությունները և ռազմական նախապատրաստությունները ստեղծում են լարվածության և անվտանգության նոր աղբյուրներ Հայաստանի համար։
Այս իրադարձությունները, որոնք տեղի են ունենում տարածաշրջանի հիմնական երկրներում, անմիջական ազդեցություն ունեն Հայաստանի վրա՝ ստեղծելով բարդ և անկանխատեսելի անվտանգային իրավիճակ։
