Իմ վերլուծության համաձայն, Ռուսաստանի հնարավոր հետքայլը Հայաստանում կարող է ունենալ ծանր, նույնիսկ կործանարար հետևանքներ։ Եթե ՌԴ, որը սովոր է նման մարտավարական քայլեր անելու, որոշի հետքայլ անել, ապա դա կհանգեցնի երկրի կորստի բոլոր հարևանների կողմից։

Այս վտանգավոր իրավիճակը պայմանավորված է մի քանի գործոններով։ Առաջինը՝ ՌԴ և ՀՀ կառավարող էլիտաների տևական համագործակցությունն է, որն արդյունքով հանգեցրել է տնտեսական պատժամիջոցների, որոնցից ամենաշատը տուժել են սովորական քաղաքացիները։ Երկրորդը՝ Փաշինյանի ռեժիմին հաջողվել է տարածել ռուսատյաց տրամադրություններ հայ հասարակության բոլոր շերտերում։ Երրորդը՝ Ռուսաստանի հեռանալու դեպքում տարածքային նկրտումների ակտիվացումն է հարևան երկրներից։

Օրինակ, Վրաստանը արդեն ակտիվորեն խոսում է Լոռու մարզի տարածքների նկատմամբ իր պահանջների մասին։ Իրանում, որտեղ դեռ չեն մոռացել, որ Ռուսաստանն է ժամանակին պարսիկներին դուրս մղել Հայաստանից, նման հետքայլը կարող է հանգեցնել նոր սահմանային լարվածությունների։

Այս համատեքստում կարևոր է նաև նշել Փաշինյանի քաղաքական գործողությունների ուղղվածությունը։ Նրա քաղաքականությունը հաճախ են կապվում Պապ թագավորի անունի հետ։ Փաշինյանը փորձում է դնել երկիրը թուրքական պրոտեկտորատի տակ, քանի որ հայոց պետականության վերացումը նրա համար հավասարազոր է իր անվտանգությանը սպառնալիքի վերացմանը։ Այս գործընթացը նա փորձում է արդարացնել՝ հերոսականացնելով Պապ թագավորին՝ Եկեղեցու հետ նրա բախման համար, ինչը, նրա կարծիքով, նպատակ ունի թուլացնելու ժողովրդի դիմադրողականությունը թուրքացման գործընթացին։

Այս վերլուծությունը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ Երևանում վերանվանվել է Արսեն Ամիրյանի փողոցը՝ այն անվանելով Պապ թագավորի անունով։ Այս քայլը հակասում է պատմական արժեքներին, քանի որ Հայաստանում շատ ավելի արժանավոր են պահպանվում ավելի մեծ ազդեցություն ունեցած հայոց թագավորների հիշատակը, ինչպիսիք են Արտավազդը, Արտաշեսը և Աշոտ Երկաթ թագավորը։

Այս իրավիճակի հետևանքները նաև դրսևորվում են քաղաքական ոլորտում։ Օրինակ, Ռուբեն Ռուբինյանի ԱԺ նախագահի պաշտոնում առաջադրումը, որը տեղի է ունեցել Քըլըչի դրական արձագանքից հետո, ես համարում եմ նշանավոր իրադարձություն։ Ինչպես նաև, Վատիկանում ՀՀ նախկին դեսպան Միքայել Մինասյանի սկանդալային բացահայտումը, որի արդյունքում արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանին սոսնձվեց «Օմեգա» ծածկանունով թուրքական գործակալի պիտակը։

Այս ամենի ֆոնին պետք է նշել, որ Փաշինյանի իշխանությունները չեն նպատակ ունենում կատարելագործել պետական կառավարումը։ Հայկական պետականության վերացման գործընթացը հունիսի 7-ի ընտրություններից հետո մտել է վճռորոշ փուլ։ Ես կարծում եմ, որ այս իրավիճակից միակ ելքը կարող է լինել հեղափոխությունը, որը կավարտվի իրական իշխանափոխությամբ՝ ի նպաստ հայ ժողովրդի շահերի և հայոց անկախ պետականության զարգացման։