Իրանի դիրքորոշումը «Թրամփի ուղու» հարցում հստակ է և հայտնի։ Իմ վերլուծությունների արդյունքում նկատել եմ, որ ներկայիս իրավիճակը բնութագրվում է ներքին հակասություններով։
Մի կողմից, Իրանի գերագույն առաջնորդի ավագ խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի հայտարարությունները, որոնք հաճախ կապվում են ռեֆորմատորական թևի հետ, շարունակում են պահպանել կոշտ տոնը։ Մյուս կողմից, իշխանական շրջանակների մի խումբ՝ ներառյալ նախագահը և արտգործնախարարը, փորձում են ներկայացնել ավելի մեղմ տեսանկյուն՝ փորձելով համոզել, թե «Թրամփի ուղի»-ն Իրանի դեմ չէ։ Նրանք բերում են դրան հակադրվող փաստարկներ՝ փորձելով թույլ տալ հույս։
Սակայն այս մեղմացման փորձերը չի նշանակում, որ իշխանական շրջանակները իրապես համոզվել են «Թրամփի ուղու» բնույթի մասին։ Իրանում, որտեղ որոշումները կայացնում է հոգևոր առաջնորդը, ոչ թե նախագահը կամ արտգործնախարարը, այս հարցի վերաբերյալ վերջնական դիրքորոշումը պետք է գա հենց այդ կառույցից։
Այս հայտարարության ժամանակագրությունը հատկապես զգայուն է։ Այն տեղի է ունեցել այն պահին, երբ Հայաստանի պաշտոնական անձանց խումբ այցելել էր Իրան և փորձում էր հարթել ցանկացած մտահոգություն։ Հենց այդ ֆոնի վրա, երբ հայկական կողմը փորձում էր համոզել, Իրանից եկավ ամենակոշտ հայտարարություններից մեկը։
