Իմ կարծիքով, երբ մեր երկրի իշխանությունները խոսում են «հիբրիդային սպառնալիքների» մասին, նրանք հիմնականում նկատի ունեն Ռուսաստանը։ Այս հարցը ես հարցրել եմ լրագրողների հետ կատարած զրույցի ընթացքում՝ որպես «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր։
Ես նշել եմ, որ եթե այդ «սպառնալիքները» Ռուսաստանից չեն գալիս, ապա դրանք ի՞նչ բնույթ են կրում։ Օրինակ, եթե դրանք Ուկրաինայից են։ Այս հարցումը ես ուղղել եմ Ազգային անվտանգության ծառայությանը (ԱԱԾ), սակայն ստացել եմ որևէ հստակ տեղեկատվություն, որը կներկայացներ նման սպառնալիքների գոյությունը։ Իմ տեսակետով, սա հանրությանը տրամադրվող ապատեղեկատվություն է։
Այս համատեքստում ես նկատել եմ մի վտանգավոր միտում։ Ցանկացած անձ, որը քննադատում է ներկայիս իշխանություններին, անմիջապես դիտարկվում է որպես «ռուսի շպիոն»։ Նույնիսկ եկեղեցական հաստատությունները, եթե որևէ կարծիք են հայտնել, նույնպես դիմում են նման որակավորումների։
Եվս մի նկատում կա։ Եվրոպայում, որտեղ ես հանդիպում եմ գործընկերների հետ, այս թեման դարձել է առաջնային։ Գերիների խնդիրը, Արցախի խնդիրը կամ մեր օկուպացված տարածքներից ադրբեջանական զորքերի դուրսբերման հարցը նրանց համար այլևս առաջնային չեն։ Նրանց մենակ մի խնդիր է՝ Եվրոպա մտնելը, և եթե ով որ իրենց դեմ է ասում, նրան անվանում են «Ռուսաստանի շպիոն»։
Պատասխանելով այն հարցին, թե արդյո՞ք դա նշանակում է, որ ԵՄ-ն, ի տարբերություն Վրաստանի, խաղադրույք է կատարում։
